O γονεϊκός ρόλος δεν είναι μόνο «στοργή και προδέρμ»

Δεν υπάρχει πιο δύσκολος ρόλος από εκείνον του γονέα. Καλείται να καθοδηγήσει το παιδί του στην ανεξαρτησία του όταν ο ίδιος έχει ως φυσική τάση τη δημιουργία σχέσης πλήρους εξάρτησης. Η οικογένεια είναι με διαφορά ο πιο αντιφατικός κοινωνικός φορέας. Ειδικά σήμερα.   

Είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι ενώ οι σημερινοί γονείς σε σχέση με τους παλαιότερους ασχολούνται πολύ περισσότερο με τις ζωές των παιδιών τους, είναι πιο ενημερωμένοι σε θέματα διαπαιδαγώγησης, έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες, ανησυχούν περισσότερο και ξοδεύουν πολλά περισσότερα χρήματα για τα παιδιά τους, παρόλα αυτά στην πλειοψηφία τους δεν επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι περισσότεροι γονείς σήμερα να αισθάνονται ανασφαλείς, ανεπαρκείς και ματαιωμένοι.   

Η ελληνική οικογένεια τα παλαιότερα χρόνια, ακόμα και με τις όποιες παθογένειές της, καθοδηγούσε τα παιδιά της στην μελλοντική ανεξαρτησία τους. Όμως σήμερα εξελίσσεται σε ακραία παιδοκεντρική, με παιδιά που νιώθουν μεν παντοδύναμα αλλά μπερδεμένα, ανικανοποίητα και πολύ πιο εξαρτημένα. Παράλληλα καλλιεργεί τον ατομικισμό των παιδιών αντί να καλλιεργεί την ευαισθησία τους, γεγονός που τα κάνει «εαυτούληδες». Και εδώ υπάρχει και ένα παράδοξο: ενώ η ελληνική οικογένεια εξελίσσεται όλο και πιο πολύ σε παιδοκεντρική, τα παιδιά όλο και απομακρύνονται από αυτό που κάποτε θα λέγαμε «παιδιά της οικογένειας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

 

Εκπαιδευτικέ, είναι ντροπή να μιλάς για φτωχοποίηση ενώ κάνεις κοτζάμ λειτούργημα

‘Έχεις πιάσει πάτο. Αν δεν είχες τη βοήθεια των γονέων σου δεν θα τα έβγαζες πέρα. Και ρε διάολε είσαι 45. Αμέσως όμως νιώθεις τύψεις. Εκείνος που τον αποκαλούν «φάρο του έθνους» και να έχει σκοτεινιάσει έτσι; Όμως το «δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός» δεν σε αφήνει σε ησυχία. Αντιστάθηκες όσο μπορούσες. Τελικά μπαίνεις στον πειρασμό να το ψάξεις. Έτσι αντιμετωπίζονται οι εκπαιδευτικοί ανά τον κόσμο ή είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ 

 

Εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς πρωταγωνιστές σε θέατρο του παραλόγου

Σε μία σχολική κοινότητα με μικρά και μεγάλα παιδιά είναι απολύτως αναμενόμενο ενίοτε να διαδραματίζονται αστεία ή κωμικοτραγικά γεγονότα. Τι γίνεται όμως όταν τα πράγματα είναι δομημένα, σχεδιασμένα και σκηνοθετημένα με παράλογο τρόπο; Τότε εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς, θέλοντας και μη, καθίστανται πρωταγωνιστές σε ένα ιδιότυπο θέατρο του παραλόγου. Παρακάτω ακολουθούν μερικές μόνο από τις πράξεις που το αποδεικνύουν:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

Ελληνικό εκπαιδευτικό παράδοξο: Η κατάκτηση γνώσης βλάπτει την επίδοση των μαθητών

 

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας βάλαμε, βάλαμε, βάλαμε και δημιουργήσαμε ένα σχολείο που προκαλεί ασφυξία στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς του. Και αυτό γιατί επενδύσαμε στην ποσότητα της πληροφορίας αντί στην ποιότητα της γνώσης. 

Αν οι πληροφορίες είναι οι νότες, η γνώση είναι η μουσική. Αν οι πληροφορίες είναι τα χρώματα, η γνώση είναι η ζωγραφιά. Αν οι πληροφορίες είναι συστατικά μαγειρικής, η γνώση είναι το ίδιο το μαγείρεμα. Με άλλα λόγια, οι πληροφορίες είναι τα δεδομένα αλλά η γνώση είναι η ικανότητα κατανόησης και εφαρμογής των πληροφοριών. Χρειάζεσαι πληροφορίες για να έχεις γνώση, αλλά χωρίς γνώση, η πληροφορίες είναι άχρηστες. Η γνώση είναι η ικανότητα συνδυασμού των πληροφοριών ώστε να δημιουργηθεί κάτι μεγαλύτερο και καλύτερο από το άθροισμα των κομματιών της. 

Ειδικά τη σημερινή εποχή υπάρχει καταιγισμός πληροφοριών για τους μαθητές. Ο υπολογιστής και το κινητό τηλέφωνο αποτελούν κατά κύριο λόγο τις πύλες εισόδου αυτών των πληροφοριών. Αυτό είναι απλά ένα από τα σημεία των καιρών μας. Τι συμβαίνει όμως όταν το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, αντί να καλλιεργεί τη γνώση, παρέχει και αυτό με τη σειρά του μόνο πληροφορίες στους μαθητές οι οποίες παρουσιάζονται καταχρηστικά ως γνώση; Τότε συμβαίνει αυτό που δυστυχώς είναι έκδηλο στους σημερινούς μαθητές: Μικρή επεξεργαστική ικανότητα. Ότι ακριβώς παθαίνει ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής όταν του φορτώνουμε όλο και περισσότερα δεδομένα στο σκληρό του δίσκο αλλά δεν του αναβαθμίζουμε τον επεξεργαστή του.

Σύμφωνα με το σπουδαίο φυσικό Richard Feynman για να ισχυρίζεσαι πως κατέχεις την απόλυτη γνώση για κάποιο θέμα πρέπει πρώτα να μπορείς να το απλοποιήσεις τόσο ώστε να το καταλάβει και ο πιο άσχετος με το θέμα άνθρωπος. Αλήθεια, γνωρίζουμε πολλούς μαθητές μας που στο τέλος κάποιου μαθήματος έχουν κατακτήσει αυτή την ικανότητα;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

Κάτω τα χέρια από την παιδεία, την τέχνη και τον έρωτα! Αυτά είναι υλικά ονείρων!

Αν χτυπηθεί η παιδεία, η τέχνη και ο έρωτας τότε τι άλλο χειρότερο υπάρχει για να συμβεί στη ζωή μας; Θα μου πείτε υπάρχει πάντα η υγεία. Σωστά, αρκεί όμως μόνο η υγεία; Μας έχουν φτάσει στο σημείο να πιστεύουμε πως τίποτα άλλο εκτός από αυτήν δεν έχει αξία. Τους βολεύει πολύ αυτό, άνθρωποι με μοναδική προσδοκία την επιβίωση.

Κάτω τα χέρια ρε από την παιδεία, την τέχνη, τον έρωτα! Αυτά είναι υλικά ονείρων! Για να μην αντιδράσουν μεταξύ τους και σχηματίσουν την ουσία των ονείρων, βάλλονται με μανία από τα ίδια όπλα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ 

 

Οι μαθητές δεν είναι ονόματα με βαθμούς, είναι ιστορίες

Είμαστε το τμήμα Γ4. Μας λένε Γιάννη, Μαρία, Γεωργία, Καίτη, Κώστα, Δημήτρη, Ελπίδα, Μάριο, Σπύρο, Φανή, Κωνσταντίνα, Βάσω, Γιώργο, Κλαίρη, Νώντα, Βασίλ. Δεν είμαστε ονόματα με βαθμούς, είμαστε ιστορίες. Ακούστε μας.

Είμαι ο Γιάννης. Με ενοχλεί που οι καθηγητές δεν θυμούνται το όνομά μου. Νιώθω αγωνία κάθε φορά που για να παιχτεί ένας αγώνας χωρίζονται ομάδες. Μην τυχόν και ξεμείνω. Στις εκδρομές όταν όλοι κανονίζουν με ποιόν θα καθίσουν στο λεωφορείο ή με ποιους θα μοιραστούν το δωμάτιο εγώ περιμένω να δω που περισσεύουν θέσεις. Για να πω την αλήθεια στο σχολείο υπάρχει ένα αγόρι που θέλει να κάνουμε παρέα αλλά αυτός είναι τόσο ίδιος με μένα που μου θυμίζει τη διαφορά μου από όλους τους άλλους. Οπότε καλύτερα μόνος μου. Δεν σηκώνω ποτέ το χέρι στο μάθημα και άμα με ρωτήσει ο καθηγητής μπλοκάρω και περιμένω με αγωνία πότε θα φύγει από μένα και θα πάει στον επόμενο. Είμαι και θέλω να παραμείνω αόρατος. Υπάρχει όμως και μία καθηγήτρια που με βλέπει. Το πρώτο μπράβο στη ζωή μου το πήρα από εκείνη και ας είπα λάθος απάντηση και δεν μπερδεύει ποτέ το όνομά μου. Τι θέλει και αυτή από μένα; Είναι θέμα χρόνου να καταλάβει ότι δεν αξίζω τίποτα. Με έχει μπερδέψει πάντως, δεν ξέρω αν θέλω να ασχολείται μαζί μου ή να με παρατήσει ήσυχο.  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

 

Πώς να πιστέψω ότι μ' αγαπάτε; Εγώ, η Δημόσια Παιδεία

Αν αγαπάγατε εμένα τη Δημόσια Παιδεία θα αγαπάγατε και τους λειτουργούς μου: Τους νηπιαγωγούς, τους δασκάλους και τους καθηγητές. Θα τους εξασφαλίζατε την οικονομική τους αξιοπρέπεια την οποία έχετε εντελώς ισοπεδώσει. Οι πρόσφατες αυξήσεις στις αμοιβές τους κατά 3% μοιάζουν με κοροϊδία όταν οι αντίστοιχες μειώσεις τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει το 50%. Κατόπιν, θα αναβαθμίζατε τον κοινωνικό τους ρόλο ώστε να σβηστούν οι μουτζούρες που έχετε βάλει πάνω στο όνομά τους.  Έπειτα, θα τους αφήνατε να κάνουν την δουλειά τους, εκτός και αν αυτό είναι που τελικά θέλετε να αποφύγετε. Το λέω αυτό γιατί μοιάζει να μην θεωρείτε την αίθουσα διδασκαλίας ως το χώρο δράσης τους αλλά το γραφείο και το σπίτι τους. Και αυτό το: «λίγο διδακτικό, πολύ εξωδιδακτικό» προς το οποίο τους ωθείτε, τους προκαλεί σύγχυση και εξάντληση. Και αφού τους έχετε αφαιμάξει όλη τους την ενέργεια, αφού τους έχετε προκαλέσει ολέθρια διδακτική ματαίωση και απώλεια κάθε νοήματος, μετά έρχεστε να τους κατηγορήσετε ότι αυτοί φταίνε για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης. Αν τους αγαπάγατε θα λαμβάνατε υπόψη τη γνώμη τους-ειδικά άμα ήταν πολλών- και δεν θα τους πηγαίνατε στα δικαστήρια κάθε φορά που θα είχαν διαφορετική από τη δική σας. Θα τους δείχνατε εμπιστοσύνη, την οποία αμέσως θα σας ανταπέδιδαν. Δεν θα προσπαθούσατε να τους εκφοβίζετε με αξιολογήσεις μέχρι να σταματήσουν να ταυτίζουν το δικό τους καλό με το δικό μου. Και ενώ διατυμπανίζετε παντού για την αξία της παιδαγωγικής ελευθερίας τους, την ίδια στιγμή τους αναγκάζετε να την απεμπολήσουν υπογράφοντας «δήλωση εκπαιδευτικών φρονημάτων» μέσω της συμμετοχής τους στις πολλαπλές αξιολογήσεις τους. Περίεργη ερμηνεία στην έννοια της αγάπης θαρρώ πως δίνετε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ