Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Θέλουμε, λέμε, την ευτυχία των παιδιών μας. Μήπως εννοούμε την επιτυχία;

Αν πραγματοποιούταν μια έρευνα που θα έθετε στους Έλληνες γονείς την ερώτηση «επιτυχία ή ευτυχία είναι αυτό που θέλετε για τα παιδιά σας;», η συντριπτική πλειοψηφία θα απαντούσε, χωρίς δεύτερη σκέψη, «την ευτυχία τους, εννοείται». Κάποιοι πιθανόν να απαντούσαν: «μα η επιτυχία βοηθάει στην ευτυχία, άρα και τα δύο». Κανείς όμως δεν θα απαντούσε σκέτο «επιτυχία». Το συμπέρασμα λοιπόν της έρευνας θα ήταν ότι οι Έλληνες γονείς αισθάνονται ως πρώτη τους επιθυμία την ευτυχία των παιδιών τους και μετά έρχεται η επιτυχία τους. Προσωπικά όμως θα είχα εντελώς διαφορετική άποψη: θα θεωρούσα την έρευνα άκυρη και ένα τέτοιο συμπέρασμα ψευδές. Ψευδές, όχι γιατί οι γονείς θα απαντούσαν ηθελημένα ψέματα αλλά γιατί έχουν μια ψευδή ιδέα όσον αφορά τις προσδοκίες που έχουν από τα παιδιά τους. Άλλα όνειρα έχουν για τα παιδιά τους και άλλα θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν.   

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες ευχές που δίνουμε στα παιδιά; «Καλή πρόοδο», «καλή επιτυχία στις εξετάσεις», «συγχαρητήρια που πήρες το τάδε δίπλωμα ή πτυχίο». Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει γονείς να εκφράζουν ως απολογισμό ζωής: «κατάφερα και σπούδασα τα παιδιά μου» ή «έβγαλα ένα γιατρό και μια δικηγόρο»; Καμαρώνουμε για τα παιδιά μας όταν είναι καλοί μαθητές, επιτυχόντες σε εξετάσεις, επιτυχημένοι επαγγελματίες και καλά κάνουμε. Αλλά πότε ήταν η τελευταία φορά που καμαρώσαμε επειδή απλά είδαμε το παιδί μας να χαμογελάει, επειδή το είδαμε να νοιάζεται για άλλους ανθρώπους ή να κάνει μία καλή πράξη ή επειδή είπε ένα ωραίο αστείο ή ανέπτυξε ένα καλό επιχείρημα σε μια συζήτηση; Πότε νιώσαμε ότι αυτό το πλάσμα είναι απλά ένα δώρο που δεν χρειάζεται κανένα παράσημο, καμία επιτυχία, καμία λάμψη για να μας ομορφαίνει τη ζωή; Αλήθεια κοιτάμε ποτέ τα παιδιά μας με τα δικά μας μάτια ή μόνο με τα μάτια των άλλων;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ  

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Τα διαφορετικά παιδιά, τριανταφυλλιές με αγκάθια

Είναι κάτι παιδιά που είναι διαφορετικά από τα άλλα παιδιά. Μοιάζουν με τριανταφυλλιές.  Μια τριανταφυλλιά έχει πανέμορφα λουλούδια μα έχει και αγκάθια. Αγκάθια για να την προστατεύουν από τα αλόγιστα χέρια. Όμως η τριανταφυλλιά θέλει να συλλέξουμε τα λουλούδια της, αλλιώς δεν θα άφηνε τόσες αποστάσεις ανάμεσα στα αγκάθια. Δεν θέλει όμως απότομα γιατί τότε μπορεί χάσει κάποια από τα χρωματιστά της πέταλα και να την αναγκάσουμε να μας τρυπήσει με τα αγκάθια της. Έτσι είναι και αυτά τα διαφορετικά παιδιά για τα οποία θα ακούσετε παρακάτω.   
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Όταν οι εκπαιδευτικοί υποβαθμίζουμε το ρόλο μας

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να πούμε είναι ότι ο ρόλος των εκπαιδευτικών δεν μπορεί παρά να ταυτίζεται με το ρόλο ολόκληρου του εκπαιδευτικού μας συστήματος ο οποίος κατά την γνώμη μου θα όφειλε να είναι ένας και μοναδικός: η δημιουργία κριτικά σκεπτόμενων πολιτών. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση όπου οι εκπαιδευτικές πολιτικές, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, θέτουν ως βασικό στόχο τους το ακριβώς αντίθετο, την δημιουργία μη σκεπτόμενων και παθητικών πολιτών; Τότε τι πρέπει να κάνουν οι εκπαιδευτικοί; Να γίνουν τα γρανάζια και οι εφαρμοστές τέτοιων πολιτικών; Να θεωρήσουν ότι δεν είναι δική τους δουλειά αλλά εκείνων που παίρνουν τις αποφάσεις κρατώντας για τον εαυτό τους τον άχαρο ρόλο της διεκπεραίωσης; Παρακάτω αναφέρονται οι, κατά τη γνώμη μου, στάσεις και πρακτικές των εκπαιδευτικών με τις οποίες οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί υποβαθμίζουμε το ρόλο μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ  

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα των Ελλήνων μαθητών

Όταν κανείς αποφασίσει να μιλήσει για τα γενικά χαρακτηριστικά ενός πληθυσμού ή μιας ομάδας ανθρώπων, αναγκαστικά θα πρέπει να μιλήσει για τον μέσο όρο. Φυσικά και υπάρχει ποικιλότητα, ειδικά δε όταν μιλάμε για συμπεριφορές και αντιλήψεις. Παρόλα αυτά προσωπικά θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμο να ασχοληθούμε με την κυρίαρχη τάση χαρακτηριστικών των Ελλήνων μαθητών ακόμα και αν υπάρχουν εξαιρέσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ  ή ΕΔΩ ή ΕΔΩ 

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Το σχέδιο «όλοι ΕΠΑΛ» είναι παγίδα για μαθητές και καθηγητές των ΓΕΛ και ΕΠΑΛ

Το υπουργείο Παιδείας το τελευταίο διάστημα επιδιώκει να στρέψει όλο και περισσότερους μαθητές προς τα ΕΠΑΛ. Ενδεικτική  είναι η πρόσληψη 223 ψυχολόγων μόνο όμως στα ΕΠΑΛ. Μέχρι και διαφημιστικό σποτάκι στην τηλεόραση για τα ΕΠΑΛ δημιούργησε, σαν να πρόκειται για καταναλωτικό προϊόν που χρειάζεται προώθηση. Είναι προφανές ότι επιδιώκει την αντιστροφή της σχέσης μεταξύ των μαθητικών πληθυσμών των δύο ειδών Λυκείων, των ΕΠΑΛ και των Γενικών Λυκείων(ΓΕΛ). Για να «τσιμπήσουν» οι μαθητές και οι καθηγητές χρησιμοποιεί «τυράκια». Αν όμως δεν προσέξουν τους περιμένει η «φάκα». ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ ή ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018

Ένα λησμόνιο την ημέρα τα μνημόνια κάνει πέρα

Και να που τα μνημόνια έλαβαν επιτέλους τέλος. Τώρα μπαίνουμε σε μια νέα φάση, την φάση «να τα αφήσουμε όλα πίσω, ότι έγινε-έγινε, καιρός για ένα νέο restart». Αυτό που έχουμε ανάγκη τώρα είναι να ξεχάσουμε, να λησμονήσουμε. Γι’ αυτό οι ειδικοί πάνω σε τέτοια θέματα ιατροί συνιστούν την ενίσχυση της δόσης του μοναδικού φαρμάκου που παίρναμε τόσα χρόνια και που επιδρούσε άκρως θεραπευτικά απάνω μας χαρίζοντάς μας την απαραίτητη υπομονή και ανεκτικότητα για να την βγάλουμε καθαρή. Δεν είναι άλλο από το «λησμόνιο». Το θαυματουργό «λησμόνιο» λοιπόν το παίρναμε πολύ πιο πριν πάρουμε τα μνημόνια, κατά την διάρκεια αυτών και από ότι δείχνουν τα πράγματα θα χρειαστεί να το παίρνουμε για πολλά ακόμα χρόνια με ενισχυμένη μάλιστα δόση. Ας δούμε όμως σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η λήψη «λησμονίου» καθώς και την αντίστοιχη δοσολογία:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Πετάμε στον Καιάδα τους αδύναμους μαθητές

Θα ακούσετε να μιλάνε γι’ αυτούς με διάφορους χαρακτηρισμούς: τεμπέληδες, αδιάφοροι, ανίκανοι, δύσκολοι, αυτοί που δεν παίρνουν τα γράμματα, «τελειωμένοι», ταραξίες, υπερκινητικοί, κακοί μαθητές, μαθητές που δεν «τους κόβει» κ.ά. Στην πραγματικότητα όμως είναι απλώς αδύναμοι μαθητές δηλαδή μαθητές που χαρακτηρίζονται από σχολική αποτυχία. Είναι πολύ εύκολο να θεωρήσουμε όλους τους παραπάνω χαρακτηρισμούς ως πιθανές αιτίες της χαμηλής επίδοσης αλλά στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:  είναι τα αποτελέσματα της χαμηλής επίδοσης. Η ανικανότητα, η τεμπελιά, η φασαρία που κάνουν οφείλεται στην χαμηλή τους επίδοση, στην σχολική τους αποτυχία και στην αδυναμία ή αδιαφορία του εκπαιδευτικού μας οικοδομήματος να τους εμπλέξει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τις πραγματικές αιτίες της χαμηλής επίδοσης θα τις συζητήσουμε παρακάτω.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ