Είμαι αόρατος,οι δικοί μου δεν με βλέπουν πια

Μην νομίζετε ότι δεν ακούω τα ¨σστ ¨ που αφήνουν οι γονείς μου όταν με βλέπουν να μπαίνω στο δωμάτιο ,ενώ ακριβώς πριν μιλάγανε έντονα. Και ξέρω ότι  θέλουν να με προστατεύσουν από όλο αυτό που εκείνοι ζούνε αλλά δεν είμαι χαζός ,μικρός είμαι. Αφήνοντας  με απέξω από τα προβλήματα, αυτά αντί να εξαφανίζονται ,νιώθω ότι μεγεθύνονται μέσα στο κεφάλι μου. Τι είναι αλήθεια αυτό το τόσο τρομερό που δεν πρέπει να ακούσω; Εγώ με τη σειρά μου έχω βγάλει κάποια δικά μου συμπεράσματα αλλά  με  προβλημάτισε ιδιαίτερα μια φράση που άκουσα από μια ψυχολόγο στη τηλεόραση : « τα παιδιά είναι οι πιο καλοί δέκτες αλλά οι πιο κακοί αποκωδικοποιητές». Λέτε ,όντως , να έχω καταλάβει λάθος αυτά που συμβαίνουν γύρω μου; Αν είναι έτσι ας μου εξηγήσει και μένα κάποιος τα πράγματα ,να σταματήσω να βασανίζομαι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ

Γονείς ,είναι λάθος να διαβάζετε τα παιδιά σας

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που ταλανίζουν το πολύπαθο χώρο της εκπαίδευσης είναι και η στάση των γονέων όσον αφορά τη προετοιμασία των παιδιών (διάβασμα) για το σχολείο. Το φαινόμενο αυτό όσο περνάνε τα χρόνια τείνει να γίνει πιο έντονο.

Ο γονέας λοιπόν είναι η πρώτη μορφή παραπαιδείας στην οποία συνηθίζει ένα παιδί και φυσικά ένας από τους βασικότερους λόγους που αργότερα ,όταν ο γονέας αδυνατεί πλέον να στηρίξει μαθησιακά το παιδί ,έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο μάθημα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ   ή  ΕΔΩ

Η Αριστεία, η Μαθητεία και η Παιδεία: Ένα παραμύθι για μεγάλους, του Δ. Τσιριγώτη

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ (στο tvxs.gr)

Ο εκπαιδευτικός της αρεσκείας σας μοιάζει με τέρας

Κύριε υπουργέ κοιτάξτε με ,εγώ είμαι το δημιούργημά σας .Είμαι ο καθηγητής του δικού σας προτύπου , της αρεσκείας σας. Συγχαρητήρια λοιπόν τα καταφέρατε. Μόνο θυμηθείτε για λίγο την ιστορία ενός άλλου γνωστού δημιουργού του Δρ Φρανκενστάιν .Ξέρετε εκείνου του Βρετανού γιατρού που στην προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα νέο ανθρώπινο ον κατέληξε να δίνει ζωή σε ένα πλάσμα που είχε χάσει καθετί  ανθρώπινο .Το πρωτότυπο της ιστορίας αυτής ήταν ότι  είχαμε μια από τις σπάνιες φορές που ο αναγνώστης ή ο θεατής  ταυτιζότανε με τον κακό της υπόθεσης ,με το τέρας. Έριξε την ευθύνη στον δημιουργό και όχι στο δημιούργημα του. Καμαρώστε με λοιπόν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ ή ΕΔΩ ή ΕΔΩ

Το «ξένος» δεν είναι όνομα. (του Δ.Τσιριγώτη)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

Αυτό το σχολείο θα έλεγα σχολειό μου

Στο σχολειό που ονειρεύομαι

δεν θέλω να είναι ασήκωτες οι τσάντες

θέλω να μαθαίνω με εκείνον τον τρόπο που να μη το καταλαβαίνω ,

θέλω να διδάσκομαι από αυτά που αισθάνομαι
και όχι από αυτά που ακούω ή βλέπω μόνο

θέλω στο κουδούνι του σχολάσματος να σκέφτομαι πως πέρασε έτσι η ώρα

θέλω εκείνα τα όρια που θα μάθω να βάζω μόνος μου,

για να τα σέβομαι και όχι να τα φοβούμαι μόνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ  ΕΔΩ  ή  ΕΔΩ ή  ΕΔΩ ή  ΕΔΩ

Εκπαίδευση χωρίς Παιδεία. Αυτό θέλουμε; Του Δ.Τσιριγώτη

Διαβάστε εδώ την αναδημοσίευση του κειμένου